Maandag
Door: ottoenliesbeth
Blijf op de hoogte en volg liesbeth otto Marc Paul
04 Augustus 2011 | Nederland, Aarle-Rixtel
Maandag 01-08-2011
Weeralarm in Nederland is ridiculous, de mannen zijn geen “alleen mooi weer rijders”,
ik ben geen sissy, en de ”voor” van de antical en mister muscle reclame wordt opgenomen in hotels in India.
Vandaag prima gestart. De eerste honderd kilometer dacht ik “wat geweldig”. We zijn de stad uit en rijden op prima wegen door het platteland door rijstvelden, bananen en andere exotische fruitbomen en metershoge kamerplanten. Ik denk dat kinderen op het platteland het beter hebben dan de kinderen in de stad. Al is je huis een hutje van hout en plastic, iedereen heeft zo'n hutje dus ze weten niet (beter?) anders. Je moet er gewoon met niet westerse ogen naar kijken. Als niemand je vertelt dat iets vies is of gevaarlijk, kan je prima spelen met wat takjes of afval in een modderslootje. Of spelen onder geparkeerde vrachtauto's. Lekker in het veld wat geiten, ganzen of koeien hoeden. Als je wat ouder bent is het misschien wat minder om de hele dag in het rijstveld te moeten zitten, maar dit is hun manier van leven. Bij ons zijn het Polen of Roemenen die de hele dag in de aardbeienvelden zitten.
Lekker richting noorden het betere weer tegemoet. Na 100 kilometer werd het wat minder in mijn buik. Ergens gestopt om wat te eten. Ik dacht, ik doe zoals de Indiërs; als die willen gaan liggen en slapen, gaan ze liggen en slapen. Comfortabel ijzeren rekje gezocht en lekker 1 uurtje geslapen. Toen we weer weg wilde rijden gaf de Triumph wat rare onheilspellende geluiden. Ik weer terug naar mijn ijzeren rekje, blij om weer te kunnen liggen. De mannen hebben een soort van openhartoperatie verricht daar op de parkeerplaats (er zijn ergere plekken om pech te krijgen). Ik zal Paul vragen of die verslag wil doen van deze operatie. Niet dat ik hier niet boeiend over kan vertellen maar ik lag lekker op mijn ijzeren rekje. 1 week India komt nu aan alle kanten uit me. Toen de motor weer gemaakt was snel op zoek naar een hotel. Wat we eigenlijk wilden voorkomen is ons toch overkomen. Wij hebben in het donker deel uitgemaakt van het verkeer in India. Mensen rijden hier net als overdag als gekken maar dat dan ook nog zonder licht. Maar geluk is met de domme, wij hebben ons bed gehaald. God wat voel ik me beroerd. Kan morgen alleen maar beter gaan.
X liesbeth.
Weeralarm in Nederland is ridiculous, de mannen zijn geen “alleen mooi weer rijders”,
ik ben geen sissy, en de ”voor” van de antical en mister muscle reclame wordt opgenomen in hotels in India.
Vandaag prima gestart. De eerste honderd kilometer dacht ik “wat geweldig”. We zijn de stad uit en rijden op prima wegen door het platteland door rijstvelden, bananen en andere exotische fruitbomen en metershoge kamerplanten. Ik denk dat kinderen op het platteland het beter hebben dan de kinderen in de stad. Al is je huis een hutje van hout en plastic, iedereen heeft zo'n hutje dus ze weten niet (beter?) anders. Je moet er gewoon met niet westerse ogen naar kijken. Als niemand je vertelt dat iets vies is of gevaarlijk, kan je prima spelen met wat takjes of afval in een modderslootje. Of spelen onder geparkeerde vrachtauto's. Lekker in het veld wat geiten, ganzen of koeien hoeden. Als je wat ouder bent is het misschien wat minder om de hele dag in het rijstveld te moeten zitten, maar dit is hun manier van leven. Bij ons zijn het Polen of Roemenen die de hele dag in de aardbeienvelden zitten.
Lekker richting noorden het betere weer tegemoet. Na 100 kilometer werd het wat minder in mijn buik. Ergens gestopt om wat te eten. Ik dacht, ik doe zoals de Indiërs; als die willen gaan liggen en slapen, gaan ze liggen en slapen. Comfortabel ijzeren rekje gezocht en lekker 1 uurtje geslapen. Toen we weer weg wilde rijden gaf de Triumph wat rare onheilspellende geluiden. Ik weer terug naar mijn ijzeren rekje, blij om weer te kunnen liggen. De mannen hebben een soort van openhartoperatie verricht daar op de parkeerplaats (er zijn ergere plekken om pech te krijgen). Ik zal Paul vragen of die verslag wil doen van deze operatie. Niet dat ik hier niet boeiend over kan vertellen maar ik lag lekker op mijn ijzeren rekje. 1 week India komt nu aan alle kanten uit me. Toen de motor weer gemaakt was snel op zoek naar een hotel. Wat we eigenlijk wilden voorkomen is ons toch overkomen. Wij hebben in het donker deel uitgemaakt van het verkeer in India. Mensen rijden hier net als overdag als gekken maar dat dan ook nog zonder licht. Maar geluk is met de domme, wij hebben ons bed gehaald. God wat voel ik me beroerd. Kan morgen alleen maar beter gaan.
X liesbeth.
-
05 Augustus 2011 - 07:30
Lakri:
Zo is de reis wél een intense beleving, maar op deze beleving zat je niet te wachten ;-)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
