Dagje Bam
Door: ottoenliesbeth
Blijf op de hoogte en volg liesbeth otto Marc Paul
19 September 2011 | Iran, Bām
19 september, bezoek aan de Arg-e-Bam
We hebben een telefoontje van Marc gehad dat de reparatie zo goed als voltooid is en dat alles OK lijkt te zijn. Vandaag, maandag, zal hij weer vertrekken uit Quetta richting Dalbandin.
Otto en Paul zijn intussen aardig bekomen van een wel erg slepende buikgriep en zijn op tijd opgestaan om een bezoek te brengen aan de "Arg" de bekende zeer oude vesting die vrijwel volledig uit leem is opgebouwd en voor het grootste gedeelte is ingestort bij de aardbeving van 2003. Deze aardbeving heeft overigens de helft van de inwoners van Bam het leven gekost, en 99,9 % van de huizen is verloren gegaan. De Arg blijft echter een zeer indrukwekkend bouwwerk, cq ruïne. De vestingmuren worden weer gerestaureerd en de buitenkant van de citadel begint ook weer vorm aan te nemen. Zie de foto's op http://picasaweb.google.com/2Enfields1Triumph
Verder hebben we de middag doorgebracht met praten met meneer Akbar (bijnaam Akbar "English") die een leraar geweest blijkt te zijn. Met zijn 69 jaren weet hij behoorlijk schuine moppen te vertellen, en bovendien vergast hij ons steeds opnieuw op bijzondere levenswijsheden. Ook zijn guesthouse was natuurlijk volledig verwoest in 2003, maar het plezier wat hij telkens ondervond van zijn gasten leverde hem de kracht om door te gaan, in het begin met tenten. Nu staat er een nog niet geheel afgebouwd complex van 15 kamers, het restaurant moet nog worden gemaakt. In de afgelopen jaren heeft hij hulp gehad van diverse touristen bij het herbouwen van zijn hotel. Het is hier bijzonder goed en gezellig toeven, maar we moeten morgen weer verder om nog een beetje op tijd te komen. Meneer Akar komt zo nu en dan over als een soort goeroe en iedereen in de stad van ongeveer 60000 mensen die we gesproken hebben kent hem.
Wanneer Marc hier zou willen overnachten, dan hoeft hij alleen maar "Akbar English" te roepen en de niet Engels sprekende bevolking zal hem onverstaanbaar de weg willen wijzen. Een papiertje voor aantekeningen is dan wel handig.
Zojuist telefoon gehad van Marc dat hij is gearriveerd in Dalbandin, een goede 300 km voorbij Quetta, dat is een goed teken voor de betrouwbaarheid van zijn motor.
Otto en Paul zullen naar Keman doorrijden en daar in ieder geval weer een dag blijven. Wanneer alles goed gaat met Marc en Kerman blijkt interessant te zijn, dan kunnen we daar zelf op Marc wachten om gezamenlijk verder te rijden.
We hebben een telefoontje van Marc gehad dat de reparatie zo goed als voltooid is en dat alles OK lijkt te zijn. Vandaag, maandag, zal hij weer vertrekken uit Quetta richting Dalbandin.
Otto en Paul zijn intussen aardig bekomen van een wel erg slepende buikgriep en zijn op tijd opgestaan om een bezoek te brengen aan de "Arg" de bekende zeer oude vesting die vrijwel volledig uit leem is opgebouwd en voor het grootste gedeelte is ingestort bij de aardbeving van 2003. Deze aardbeving heeft overigens de helft van de inwoners van Bam het leven gekost, en 99,9 % van de huizen is verloren gegaan. De Arg blijft echter een zeer indrukwekkend bouwwerk, cq ruïne. De vestingmuren worden weer gerestaureerd en de buitenkant van de citadel begint ook weer vorm aan te nemen. Zie de foto's op http://picasaweb.google.com/2Enfields1Triumph
Verder hebben we de middag doorgebracht met praten met meneer Akbar (bijnaam Akbar "English") die een leraar geweest blijkt te zijn. Met zijn 69 jaren weet hij behoorlijk schuine moppen te vertellen, en bovendien vergast hij ons steeds opnieuw op bijzondere levenswijsheden. Ook zijn guesthouse was natuurlijk volledig verwoest in 2003, maar het plezier wat hij telkens ondervond van zijn gasten leverde hem de kracht om door te gaan, in het begin met tenten. Nu staat er een nog niet geheel afgebouwd complex van 15 kamers, het restaurant moet nog worden gemaakt. In de afgelopen jaren heeft hij hulp gehad van diverse touristen bij het herbouwen van zijn hotel. Het is hier bijzonder goed en gezellig toeven, maar we moeten morgen weer verder om nog een beetje op tijd te komen. Meneer Akar komt zo nu en dan over als een soort goeroe en iedereen in de stad van ongeveer 60000 mensen die we gesproken hebben kent hem.
Wanneer Marc hier zou willen overnachten, dan hoeft hij alleen maar "Akbar English" te roepen en de niet Engels sprekende bevolking zal hem onverstaanbaar de weg willen wijzen. Een papiertje voor aantekeningen is dan wel handig.
Zojuist telefoon gehad van Marc dat hij is gearriveerd in Dalbandin, een goede 300 km voorbij Quetta, dat is een goed teken voor de betrouwbaarheid van zijn motor.
Otto en Paul zullen naar Keman doorrijden en daar in ieder geval weer een dag blijven. Wanneer alles goed gaat met Marc en Kerman blijkt interessant te zijn, dan kunnen we daar zelf op Marc wachten om gezamenlijk verder te rijden.
-
20 September 2011 - 06:18
Lakri:
En waarom niet gewoon op Marc wachten? In Kerman valt er vast wel iets te beleven. De 'Arg e Bam' en de 'Bagh e Shahzadeh' bijvoorbeeld. Het is toch veel leuker om ge3en verder te crossen? -
20 September 2011 - 06:21
Lakri:
Oops, bij de Arg e Bam zijn jullie natuurlijk net geweest, haha.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
