En daar is Marc weer!
Door: ottoenliesbeth
Blijf op de hoogte en volg liesbeth otto Marc Paul
24 September 2011 | Iran, Teheran
Mijn laatste bericht dateert van Quetta, dus even in vogelvlucht mijn ervaringen.
Het vertrek uit Quetta verliep goed, de gebruikelijke escortes, maar ik was daar wel blij mee omdat ik dan de zekerheid had altijd ergens heengebracht te worden met een kapotte motor. Het is daar namelijk zeer, zeer leeg en zanderig.
Heerlijk gereden en langzamerhand weer wat vertrouwen gekregen. Ik was om 6.00 uur vertrokken om zo, in geval van problemen het nodige daglicht te hebben. De laatste 100 km was ik de escorte kwijt en bevond me zeer eenzaam in de woestijn, het beeld dat jullie lat een stapel gebleekte botten zouden vinden naast een lapotte motor doemde op. Veilig Dalbandin bereikt en heerlijk geslapen in die merkwaardige woestijnstad.
De dag erop weer om 6.00 uur vertrokken omdat ik van plan was in Iran te slapen (Zahedan).
Weer een zeer leeg stuk woestijn en inderdaad veel wind. Het is alsof je wordt gezandstraald, zeker wanneer je dwars door een zogeheten "dust devil" rijdt. Bij hetnemen van een foto had ik de motor op de jiffy (zijstandaard) gezet. Ik was net op tijd terug om te voorkomen dat hij viel want de jiffy was dwars door het zachte asfalt gezakt.
Politie escort verliep prima. De laatste 100 km voor grens eentje achterop. Nu heb ik maar een zadel, dus die zat bovenop mijn klerenzak.
De grens ging aan Pakistaanse zijde vlot. Aan de Iraanse kant ongeveer een uur.
Weer een excort achterop, een jongetje van ongeveer 16 jaar. Ik geloof niet dat ik me daardoor veiliger voel.
Goed in Zahedan aangekomen en een lekker luxe hotel genomen (had ik verdiend vond ik).
De dag erop naar Bam. Ook dit verliep het eerste stuk goed. 100 km voor Bam sloeg het noodlot weer toe; de oliepomp was nog OK, maar het Big End bezweek. Waarschijnlijk een combinatie van te overmoedige snelheid (105) achter de escorte, hitte (met gemak 40 graden) en heuvelop. Dit samen met de waterdunne olie heeft waarschijnlijk kop gekost. Achterop de politie escort wagen dus met het spul. Niet in een keer naar Bam, maar wel 7 á 8 keer wisselen. Een motor zo hoog op een laadbak tillen is zwaar kan ik nu uit ervaring zeggen.
Uiteindelijk in Akhbar's guest house gekomen. Inderdaad een fantanstische plek en man. Hij vertelde dat de dagen erop (3) in Iran alles geloten was en ik voorzag een groot probleem.
De volgende dag was hij vanaf 6 uur in touw geweest om een monteur te regelen die me wilde helpen. Dit is gelukt! In een dag (donderdag) is de motor volledig gedemonteerd en weer gemonteerd, terwijl ik de Argh e Bam bezocht (zie otto en paul).
De monteur was meer een smid volgens mij, zeker niet de kwaliteit van Quetta. Met handzaag werd bijvoorbeeld de olieveer groef in de zuiger wat breder gemaakt daar waar hij klemde. Je hebt het maar te accepteren als je geen andere opties hebt. Om 23.00 liep de motor weer!
Vrijdag naar Kerman gereden met een gangetje van 70 kmh. Je leert tenslotte van je fouten en liever langzaam dan weer stilstaan. Heerlijk laxed zonder escorte aangekomen in Kerman en daar nog genoeg tijd om de bazar te bezoeken en lekker te eten (de aangeboden waterpijp met enkele Iraniërs heb ik dit keer afgeslagen, maar volgende keer wil ik toch ervaren wat dat is.
Vanmorgen (zaterdag) de overstap van 375 km naar Yazd gedaan, en succesvol. Mijn snelheid is inmiddels gestegen naar de ongelofelijke 80 kmh. Het olieverbruik lijkt aanzienlijk. Met een liter per 1000 km lukt het denk ik net, maar hij loopt goed en de olie is hier spotgoedkoop dus what the hell.
Bij een benzinepomp verrast door een man die bezweet op een fietsje aan kwam rijden. Hij vertelde uit India te komen een in de verte het geluid van een Enfield gehoord had. Hij wilde per sé kijken wat dat was; erg leuk.
Nu zit ik in het worderschone oude gedeelte van Yazd in een sprookjesachtig hotel. Lemen muren, ronde vormen en een prachtige moskee onder handbereik. Starks even bellen met Paul en Otto, die dus een andere route genomen hebben, waar we elkaar kunnen treffen. Misschien in Esfehan?.
Morgen eerst ergens olie verversen. Dit zal nog lastig worden want het Is hier nog steeds vakantie.
Net Otto aan de lijn gehad. We proberen elkaar morgen in Esfehan te treffen!
Marc (met een c)
Het vertrek uit Quetta verliep goed, de gebruikelijke escortes, maar ik was daar wel blij mee omdat ik dan de zekerheid had altijd ergens heengebracht te worden met een kapotte motor. Het is daar namelijk zeer, zeer leeg en zanderig.
Heerlijk gereden en langzamerhand weer wat vertrouwen gekregen. Ik was om 6.00 uur vertrokken om zo, in geval van problemen het nodige daglicht te hebben. De laatste 100 km was ik de escorte kwijt en bevond me zeer eenzaam in de woestijn, het beeld dat jullie lat een stapel gebleekte botten zouden vinden naast een lapotte motor doemde op. Veilig Dalbandin bereikt en heerlijk geslapen in die merkwaardige woestijnstad.
De dag erop weer om 6.00 uur vertrokken omdat ik van plan was in Iran te slapen (Zahedan).
Weer een zeer leeg stuk woestijn en inderdaad veel wind. Het is alsof je wordt gezandstraald, zeker wanneer je dwars door een zogeheten "dust devil" rijdt. Bij hetnemen van een foto had ik de motor op de jiffy (zijstandaard) gezet. Ik was net op tijd terug om te voorkomen dat hij viel want de jiffy was dwars door het zachte asfalt gezakt.
Politie escort verliep prima. De laatste 100 km voor grens eentje achterop. Nu heb ik maar een zadel, dus die zat bovenop mijn klerenzak.
De grens ging aan Pakistaanse zijde vlot. Aan de Iraanse kant ongeveer een uur.
Weer een excort achterop, een jongetje van ongeveer 16 jaar. Ik geloof niet dat ik me daardoor veiliger voel.
Goed in Zahedan aangekomen en een lekker luxe hotel genomen (had ik verdiend vond ik).
De dag erop naar Bam. Ook dit verliep het eerste stuk goed. 100 km voor Bam sloeg het noodlot weer toe; de oliepomp was nog OK, maar het Big End bezweek. Waarschijnlijk een combinatie van te overmoedige snelheid (105) achter de escorte, hitte (met gemak 40 graden) en heuvelop. Dit samen met de waterdunne olie heeft waarschijnlijk kop gekost. Achterop de politie escort wagen dus met het spul. Niet in een keer naar Bam, maar wel 7 á 8 keer wisselen. Een motor zo hoog op een laadbak tillen is zwaar kan ik nu uit ervaring zeggen.
Uiteindelijk in Akhbar's guest house gekomen. Inderdaad een fantanstische plek en man. Hij vertelde dat de dagen erop (3) in Iran alles geloten was en ik voorzag een groot probleem.
De volgende dag was hij vanaf 6 uur in touw geweest om een monteur te regelen die me wilde helpen. Dit is gelukt! In een dag (donderdag) is de motor volledig gedemonteerd en weer gemonteerd, terwijl ik de Argh e Bam bezocht (zie otto en paul).
De monteur was meer een smid volgens mij, zeker niet de kwaliteit van Quetta. Met handzaag werd bijvoorbeeld de olieveer groef in de zuiger wat breder gemaakt daar waar hij klemde. Je hebt het maar te accepteren als je geen andere opties hebt. Om 23.00 liep de motor weer!
Vrijdag naar Kerman gereden met een gangetje van 70 kmh. Je leert tenslotte van je fouten en liever langzaam dan weer stilstaan. Heerlijk laxed zonder escorte aangekomen in Kerman en daar nog genoeg tijd om de bazar te bezoeken en lekker te eten (de aangeboden waterpijp met enkele Iraniërs heb ik dit keer afgeslagen, maar volgende keer wil ik toch ervaren wat dat is.
Vanmorgen (zaterdag) de overstap van 375 km naar Yazd gedaan, en succesvol. Mijn snelheid is inmiddels gestegen naar de ongelofelijke 80 kmh. Het olieverbruik lijkt aanzienlijk. Met een liter per 1000 km lukt het denk ik net, maar hij loopt goed en de olie is hier spotgoedkoop dus what the hell.
Bij een benzinepomp verrast door een man die bezweet op een fietsje aan kwam rijden. Hij vertelde uit India te komen een in de verte het geluid van een Enfield gehoord had. Hij wilde per sé kijken wat dat was; erg leuk.
Nu zit ik in het worderschone oude gedeelte van Yazd in een sprookjesachtig hotel. Lemen muren, ronde vormen en een prachtige moskee onder handbereik. Starks even bellen met Paul en Otto, die dus een andere route genomen hebben, waar we elkaar kunnen treffen. Misschien in Esfehan?.
Morgen eerst ergens olie verversen. Dit zal nog lastig worden want het Is hier nog steeds vakantie.
Net Otto aan de lijn gehad. We proberen elkaar morgen in Esfehan te treffen!
Marc (met een c)
-
24 September 2011 - 15:46
Liesbeth:
GELUKKIG!!!! -
24 September 2011 - 17:04
Sanna:
Hai Marc,
Fijn om weer wat van je te horen en dat het goed gaat. Ik hoop dat jullie elkaar inderdaad morgen weer treffen en de rest van de reis gezamenlijk kunnen maken. Heel veel succes en geniet ervan. Groetjes, Sanna -
24 September 2011 - 18:00
Berthil Slim:
Hallo reizigers,
Ik heb jullie moeilijke beslissingen over het opsplitsen van de groep en de oliepomp- en bigendperikelen met veel interesse gelezen.
Op internet is overigens veel te vinden over de anatomie van de Royal Enfield en van oliepomp- en bigendmodificaties te lezen. Het probleem schijnt vaker voor te komen........(Dat hebben jullie waarschijnlijk ook al gelezen)
Ik hoop dat jullie vanaf nu gezamenlijk kunnen reizen. Wanneer willen jullie weer thuis zijn?
Wat meer succes verder, Berthil -
24 September 2011 - 22:18
Jantine:
Hai Marc, Best druk zo in je eentje...
-
25 September 2011 - 13:10
Hennie Jansen:
Hoi Marc
Lees nu net jouw bericht. Ben blij dat je weer online bent en alles hebt overleefd in je uppie. Nu zonder pech lekker genieten van het vervolg van de reis samen met Paul en Otto hoop ik en vooral ook niet vergeten foto's te maken van jouw route richting Esfehan.
Succes Hennie
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
